“Predsjednik Srbije Aleksandar Vu\u010di\u0107 govori da svoju zemlju vodi u Evropsku uniju, a istovremeno mediji, koji su oslonac njegove vlasti, koriste svaku priliku da hu\u0161kaju protiv Evrope. Zato takvoj Srbiji nije mjesto u Uniji.”<\/p>\n
Ovu kratku i preciznu dijagnozu politi\u010dkih prilika u Srbiji postavio je skoro bez gre\u0161ke ugledni njema\u010dki dnevnik\u00a0Frankfurter Allgemeine Zeitung<\/em>\u00a0– FAZ<\/em>, konzervativno-libaralne orijentacije. Ni Vu\u010di\u0107, ni Srbija, a ni mediji u Srbiji, me\u0111utim, nisu se zbog toga pretjerano potresli. Pogotovo se nije potresla administracija u Briselu, odakle se u posljednje vrijeme mogu \u010duti poruke vrlo bliske\u00a0FAZ-u<\/em>, \u0161to je sve skupa dodatno oja\u010dalo evroskeptike i otvorene hejtere (\u010ditaj: desni centar i krajnju desnicu), koja Srbiju, kao zemlju sa zvani\u010dnim statusom kandidata za ulazak u Evropsku uniju, dodatno udaljava od Evrope, kojoj su u ovom trenutku balkanske smicalice, realno, mnogo manji problem od Brexita ili migrantske krize, naprimjer.<\/p>\n Utisak je da u ovom trenutku Srbiju u Evropi ne\u0107e ni Evropska unija, ali ni Srbija, svaka iz svojih razloga. Kako se stiglo do ovakve paradoksalne situacije i kakva je dalja sudbina pregovara\u010dkog procesa Beograda i Brisela, koji je evidentno i sam zapao u nesumnjivu krizu kojoj se ne nazire kraj?<\/p>\n Kako je mogu\u0107e da se u srpsko-evropskim odnosima istovremeno odvijaju dva sasvim suprotna procesa? Sa jedne strane, nastavlja se pravi egzodus ljudi iz Srbije, koji kupuju karte u jednom pravcu i sa cijelim porodicama se iseljavaju, po pravilu, u neku od zemalja Evropske unije, ili odlaze preko Atlantika; procjenjuje se da se broj iseljenika popeo na alarmantnih 60.000 godi\u0161nje: Sa druge strane, sve su glasniji dr\u017eavni i medijski statisti\u010dari i istra\u017eiva\u010di javnog mnjenja, koji iz godine u godinu bilje\u017ee pad onih koji su za ulazak njihove zemlje u Evropsku uniju.<\/p>\n Prema anketi Ministarstva za evropske integracije Srbije iz decembra 2018. godine, taj datum, ranije najavljen za 2025. godinu, \u010deka tek 55 odsto gra\u0111ana Srbije. Toliko ispitanika bi odgovorilo povrdno na referendumsko pitanje “Da li podr\u017eavate u\u010dlanjenje Srbije u EU?”\u00a0Prema istoj anketi, svaki \u010detvrti bi glasao protiv, a svaki deseti ili “ne bi ni glasao, ili ne zna \u0161ta bi odgovorio”. Za posljednjih deset godina –\u00a0\u010dak 74 odsto gra\u0111ana 2009. godine je \u017eeljelo biti dijelom Unije – taj procenat se dramati\u010dno smanjio, a pravih istra\u017eivanja o uzrocima takvog trenda jo\u0161 nema. Pojavile su se, dodu\u0161e nezvani\u010dne, ankete koje tvrde da je broj pristalica ulaska Srbije u EU pao ispod 50 procenata.<\/p>\n Generalna sekretarka Evropskog pokreta u Srbiji Suzana Grubje\u0161i\u0107 tvrdi da istra\u017eivanja javnog mnjenja pokazuju postojanje “manjka informacija, uz dezinformacije o procesu pristupanja”, gdje treba tra\u017eiti uzroke pada popularnosti podr\u0161ke \u010dlanstvu EU. Najve\u0107a podr\u0161ka \u010dlanstvu Srbije u EU bila je 2009. godine, u vrijeme uvo\u0111enja vizne liberalizacije, kao i poslije ubistva premijera Srbije Zorana \u0110in\u0111i\u0107a 2003. godine.<\/p>\n Da gra\u0111ani Srbije pokazuju najni\u017eu stopu naklonosti prema EU koja je ikada izmjerena u nekoj zemlji kandidatu\u00a0uo\u010dava i\u00a0FAZ<\/em>, istovremeno navode\u0107i Vu\u010di\u0107evo obja\u0161njenje da je to zbog \u010dinjenice \u0161to je “ve\u0107ina \u010dlanica EU-a priznala nezavisnost Kosova”. “Ipak, nije dovoljno ukazivati na Kosovo da bi se objasnio odbojan stav mnogih Srba prema EU. Jer, dok Vu\u010di\u0107 tvrdi da \u017eeli da povede svoju zemlju u EU, upravo mediji, koji su mu potpuno odani, u svakoj prilici hu\u0161kaju protiv Evrope, sistematski i svakodnevno. Primjeri za to su Televizija Pink, kojoj Vu\u010di\u0107 rado daje intervjue, i agresivni tabloid\u00a0Informer<\/em>“, konkretizira list iz Frankfurta i ta\u010dno obja\u0161njava da su oba navedena medija “odlu\u010duju\u0107i elementi njegove vlasti”.\u00a0“Od poreske uprave, policije i tajnih slu\u017ebi [koji su pod Vu\u010di\u0107evom kontrolom]\u00a0redakcije dobijaju materijal o nepo\u0107udnim novinarima ili opozicionarima. Slijede nekada i nedjeljama duge kampanje protiv \u017ertava. Jeste da je materijal nekada potpuno izmi\u0161ljen, ali je to dovoljno za naru\u0161avanje ugleda”, pi\u0161e njema\u010dki dnevnik.<\/p>\n Otkud to da se\u00a0FAZ<\/em>\u00a0ovako otvoreno pozabavio Srbijom i Vu\u010di\u0107em, koji se svih sedam godina svoje vladavine, barem kada je rije\u010d o zapadnom svijetu, uporno i napadno \u017eelio predstaviti kao \u010dovjek koji ba\u0161 sa Njema\u010dkom i kancelarkom Angelom Merkel \u017eeli uspostaviti \u0161to je mogu\u0107e bolje privredne i politi\u010dke veze? Otkud to da pomenuti\u00a0Informer,<\/em>\u00a0sa \u010dijim vlasnikom Vu\u010di\u0107 ima izvanredne prijateljske odnose, kada se ne bavi bla\u0107enjem Vu\u010di\u0107evih protivnika, najmanje jednom nedjeljno upozorava da se sprema rat protiv Srbije, EU predstavlja kao savez prijatelja Albanaca i gej-lobista, \u010diji je cilj islamizacija Evrope, i \u0161iri uvjerenje da bi Srbiji do\u0161ao kraj da nema za\u0161titni\u010dke ruke Vu\u010di\u0107a i ruskog predsjednika Vladimira Putina?<\/p>\n Navode\u0107i da primjer Rumunije i Bugarske pokazuje \u0161ta se mo\u017ee dogoditi ako EU u \u010dlanstvo primi zemlje koje za to nisu “dovoljno zrele”,\u00a0FAZ<\/em>\u00a0zaklju\u010duje da su Srbija i ostale zemlje regiona zaslu\u017eile podr\u0161ku, ali da bi “dalje pribli\u017eavanje Uniji u ovom trenutku poslalo pogre\u0161an signal”.<\/p>\n Ovakav eksplicitan zaklju\u010dak jednog lista sam po sebi ne bi bio zabrinjavaju\u0107i da nije stigao kao posljedica niza poruka \u010delnika evropskih dr\u017eava, ponajprije Emmanuela Macrona, ali i Angele Merkel, koji razmi\u0161ljaju na sli\u010dan na\u010din,\u00a0ali u ne\u0161to uvijenijoj formi, pogotovo u slu\u010daju njema\u010dke kancelarke. Nema nikakve sumnje da je jedan od klju\u010dnih elemenata zaokreta glavnih evropskih igra\u010da kada je pro\u0161irenje Unije u pitanju, osim zaokupljenosti sre\u0111ivanjem prilika u vlastitom dvori\u0161tu, zastoj u pregovara\u010dkom procesu Srbije i Kosova.<\/p>\n Umjesto pribli\u017eavanja zapo\u010detog Briselskim sporazumom iz 2013. godine i najavljenom i obe\u0107anom potpisivanju pravno obavezuju\u0107eg sporazuma za obje strane, pregovara\u010dki proces ne samo da je zapao u \u0107orsokak, nego je doveo do podizanja novih barijera, kao \u0161to su, naprimjer, ometanje u\u010dlanjenja Kosova u me\u0111unarodne organizacije i Ujedinjene nacije,\u00a0sa jedne, ili uvo\u0111enje takse od 100 odsto na uvoz robe iz Srbije i Bosne i Hercegovine\u00a0ili formiranje oru\u017eanih snaga Kosova, sa druge strane.<\/p>\n Ali, varaju se svi oni koji misle da je Kosovo jedini kamen spoticanja na dugom putu Srbije u punopravno \u010dlanstvo unije evropskih dr\u017eava. Tu su, svakako, i odbijanje uvo\u0111enja sankcija Rusiji zbog anektiranja Krima i dijela Ukrajine (\u0161to je obaveza svih zemalja kandidata) te\u00a0intenzivna privredna saradnja sa Kinom, koja sve vi\u0161e li\u010di na zabijanje prsta u oko Evropskoj uniji, iz koje je do sada u Srbiju stiglo tri milijarde evra bespovratne pomo\u0107i za podr\u0161ku reformi. Iz evropskog (ali i ameri\u010dkog) bezbjednosnog ugla posebno je problemati\u010dna i progla\u0161ena vojna neutralnost zemlje, ali i dodatno naoru\u017eavanje Vojske Srbije oru\u017ejem ruske proizvodnje.<\/p>\n Na spisak razmimoila\u017eenja sa Evropskom unijom, svakako, treba dodati i nevesele kom\u0161ijske odnose Beograda sa Zagrebom, Sarajevom ili Podgoricom, koji su, umjesto prijateljskih i srda\u010dnih, kakvi bi, uprkos svemu, morali biti, u posljednje vrijeme optere\u0107eni napetostima i rastu\u0107im nacionalizmom, koji se koristi kao legitimno sredstvo dolaska ili odr\u017eavanja na vlasti. Dovoljno je spomenuti da Srbija i Hrvatska, umjesto dobrosusjedskih razgovora i rje\u0161avanja problema dijalogom, komuniciraju razmjenom diplomatskih nota.\u00a0Sjetimo se samo slu\u010daja kada su Banski dvori ministra odbrane Srbije Aleksandra Vulina proglasili personom non grata u Hrvatskoj, na \u0161to je iz beogradske Nemanjine ulice odgovoreno recipro\u010dno uskra\u0107ivanjem gostoprimstva hrvatskom ministru obrane Damiru Krsti\u010devi\u0107u.<\/p>\n O pogor\u0161anim odnosima Beograda i Sarajeva skoro da i ne vrijedi tro\u0161iti rije\u010di, jer se, naprimjer, predsjedavaju\u0107i Predsjedni\u0161tva Bosne i Hercegovine\u00a0Milorad Dodik, koji ima otvorenu podr\u0161ku Beograda, ne ustru\u010dava da negira i samo postojanje dr\u017eave na \u010dijem se \u010delu trenutno nalazi, \u0161to je sasvim suprotno od zvani\u010dnih stavova Srbije. Istovremeno, sve su glasniji zahtjevi nekih hrvatskih stranaka za osnivanjem tre\u0107eg bh. entiteta, na \u0161to neki politi\u010dki lideri iz Sarajeva, nemaju\u0107i adekvatan odgovor, reaguju raspirivanjem nacionalizma u bo\u0161nja\u010dkom nacionu. Ni\u0161ta bolji odnosi nisu ni izme\u0111u Beograda i Podgorice, koji su sve udaljeniji pogotovo nakon ulaska Crne Gore u NATO.<\/p>\n Suvi\u0161no je podsje\u0107ati da su dobrosusjedski odnosi jedan od osnovnih postulata u Evropskoj uniji i mo\u017eda jedan od najva\u017enijih kriterijuma za ulazak u veliku evropsku porodicu. Sve navedeno daje za pravo onima koji odgovaraju potvrdno na pitanje da li Srbiju u Evropi, uprkos zvani\u010dnim protokolarnim izjavama, zapravo ne \u017eele ni Evropska unija, ni Srbija. To posebno va\u017ei za Srbiju, koja, uprkos relativno dobroj ekonomskoj situaciji, “u ovom trenutku nije pogodan kandidat za \u010dlanstvo, pa ni za dalje pribli\u017eavanje EU”, ocjenjuje\u00a0FAZ.<\/em><\/p>\n Deset godina od po\u010detka pregovaranja Srbije i Evropske unije otvoreno je 16 od 35 poglavlja, s tim da su jo\u0161 dva otvorena i zatvorena u istom danu, ona koja se ti\u010du nauke i istra\u017eivanja i obrazovanja i kulture. Posljednja su otvorena u decembru 2018. godine: Poglavlje 17, o monetarnoj i ekonomskoj politici, te\u00a0Poglavlje 18, o statistici. Komentari\u0161u\u0107i 2025. kao potencijalnu godinu \u010dlanstva, \u0161ef Delegacije EU-a u Srbiji Sem Fabrizi je izjavio da “ne treba stavljati brzinu ispred kvaliteta samog procesa, kao i da sve zavisi od ura\u0111enog posla i da stajanje u mjestu ne pribli\u017eava zemlju EU”.<\/p>\n Stajanje u mjestu, pa \u010dak i nazadovanje, ili kretanje po sistemu korak naprijed –\u00a0dva nazad, me\u0111utim, direktno je povezano sa politi\u010dkom voljom glavnih aktera i u Briselu, ali i u zemljama kandidatima. Predstoje\u0107i izbori za Evropski parlament i novo politi\u010dko prestrojavanje Evrope mogli bi presudno uticati i na deblokadu pro\u0161irenja Evropske unije novim \u010dlanicama. \u0160to mo\u017ee pomo\u0107i Srbiji, ali i preostalim balkanskim dr\u017eavama da ubrzaju put u Uniju. Predstoje\u0107i evropski izbori mogli bi, me\u0111utim, dovesti i novog uslo\u017enjavanja situacije, u slu\u010daju ja\u010danja evropskih suverenista i evroskeptika kojima Evropska unija, ovakva kakva je, i nije ba\u0161 po volji. U kom pravcu se Evropa zaputila bi\u0107e jasnije ve\u0107 poslije naredne nedjelje.<\/p>\n U svakom slu\u010daju, Srbiji slijede velika isku\u0161enja, \u0161to ne krije ni predsjednik Vu\u010di\u0107. Dok se ne poslo\u017ee sve evropske kockice, me\u0111utim, upravo on bi u me\u0111uvremenu mogao pokrenuti kampanju otopljavanja odnosa sa najbli\u017eim susjedima. To mu sigurno ne bi zamjerio niko ni iz Evrope, niti njegovi evroazijski prijatelji. Upravo to bi u ovom trenutku bilo u najboljem interesu Srbije, ali i \u010ditavog regiona.<\/p>\n Izvor: Al Jazeera<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" “Predsjednik Srbije Aleksandar Vu\u010di\u0107 govori da svoju zemlju vodi u Evropsku uniju, a istovremeno mediji, koji su oslonac njegove vlasti, koriste svaku priliku da hu\u0161kaju protiv Evrope. Zato takvoj Srbiji nije mjesto u Uniji.” Ovu kratku i preciznu dijagnozu politi\u010dkih prilika u Srbiji postavio je skoro bez gre\u0161ke ugledni njema\u010dki dnevnik\u00a0Frankfurter Allgemeine Zeitung\u00a0– FAZ, konzervativno-libaralne […]<\/p>\n","protected":false},"author":59,"featured_media":9734,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"inline_featured_image":false,"footnotes":""},"categories":[76],"tags":[],"class_list":{"0":"post-9733","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-kolumne"},"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/posts\/9733","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/users\/59"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/comments?post=9733"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/posts\/9733\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9735,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/posts\/9733\/revisions\/9735"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/media\/9734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/media?parent=9733"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/categories?post=9733"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/tvsensor.com\/api\/wp\/v2\/tags?post=9733"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Dva sasvim suprotna procesa<\/h4>\n
‘Pink’ i ‘Informer’: Bla\u0107enje bez kraja<\/h4>\n
Kosovo nije jedini razlog (ne)povjerenja<\/h4>\n
Neveseli kom\u0161ijski odnosi<\/h4>\n
Kako \u0107e se slo\u017eiti ‘evropske kockice’<\/h4>\n